شمس الدين محمد بن محمود آملي

168

نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى )

تطبين بر اينوجه كنند از گلسرخ خالص كه رمل در او نباشد و ان را بمنخل شعر به بيزند و نصف آن براده بريزند و يك و نيم چندان يعنى مثل و نصف او خاكستر نى همچندان سركين خر منخول و مجموعرا بشير بز نيك خمير كنند . پس آن را در هاون كنند و نيك بكوبند و بعد از آن بهر آنيه كه خواهند از قاروره و ديك و غير آن طلا كنند و به آتش گرم كنند تا سخت شود نگاه دارند تا از كسروشق ايمن باشند . وجهى ديگر بستانند گل نيكوى خالص را با موى گوسفند بياميزند و نيك بسرشند و هر چيز را كه خواهند بدان تطيين كنند و گل حكمت اين است . تدبير حلب سيماب ، سيماب را در جامه هنگفت كنند و در كاسه بيفشارند و باز در آن جا كنند و بيفشارند و همچنين نوبتى ديگر آن را سيماب محلب خوانند . تدبير شنجار سفيد ، ديگى سفالين نو بستانند و شنجار درو كنند چنان كه تا به نيمه او برسد و آب بر او ريزند و در طشتى نهند پس هر آبيرا كه از آن ديك بيرون آرند جمع كنند آن شنجار سفيد بود خشگ كنند و نگاه دارند . تدبير نمك هندى . بستانند از دردى نبيد يا دردى مىپخته مقدارى كه خواهند و بسوزند و خاكسترش را بگيرند و در ديكى كنند و بهر جزوى چهار جزو آب در او ريزند . و اگر خواهند كه نيك‌تر آيد آب نوشادر در او ريزند و دو روز يا سه روز بگذارند و هر روزى چندان كه مىتوانند آن را مىجنبانند و بگذارند كه تا صافى شود بر دارند و در ديك كنند و بجوشانند تا همچون انگبين شود ، پس فرو گيرند و در آنيه كنند و اگر در تابستان بود در آفتاب نهند و اگر زمستان بود در ديك سنگين نهند و بر سر آتش بگذارند تا به‌بندد و